Λίγο πριν από το ψυχολογικό όριο των 100 χιλιάδων επισκεπτών σταμάτησε ο μετρητής του Google Analytics για τον Ιανουάριου του 2010. Συγκεκριμένα, οι μοναδικοί επισκέπτες του akouseto.gr για τον Ιανουάριο ήταν 96838, αριθμός ο οποίος συνιστά νέο ρεκόρ για το καλύτερο ελληνικό blog της Ελλάδας. Η συνεχής ανοδική πορεία του akouseto.gr όμως δεν μας καθησυχάζει. Η ομάδα του blog θα συνεχίσει απτόητη με τον ίδιο δυναμισμό να προσφέρει στο κοινό λίγα δευτερόλεπτα προβληματισμού, χαζέματος, διασκέδασης και αποχαύνωσης πασαλειμμένα με λίγο τίποτα.
Τελευταία το blogging έχει συνδεθεί με κάτι που υπάρχει για να εκβιάζει έντιμους πολίτες που απλά κάνουν την δουλεια τους είτε κυβερνόντας, είτε ενημερώνοντας, είτε διαχειρίζοντας την περιουσία του ελληνικού λαού. To video που ακολουθεί επεξηγεί με μεστό, καταννοητό και πρωτότυπο τρόπο την έννοια του blog. Δείτε το για να σας λυθεί η απορία που σας δημιουργήθηκε τον τελευταίο καιρό.
Όποιος παρακολούθησε χθές την εκπομπή του Θέμου θα διαπίστωσε ότι γινόνταν κατα διαστήματα υποβιβαστικές αναφορές για τα blogs και κυρίως για τον Καψαμπέλη του press.gr που σε ανύποπτες στιγμές τον εμφάνιζε στην οθόνη χωρίς ήχο να «χτυπιέται». Δεν θα πώ ότι συμφωνώ με τον έναν ή με τον άλλον, αλλά αυτή η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων κατά των blogs και η σύνδεση τους με κάτι το γραφικό και αναξιόπιστο με κάνει να νιώθω την αγωνία των «ιερών τεράτων της δημοσιογραφιας» που ως εκ θαύματος καταλήγουν να γίνονται υπουργοί, βουλευτές και κρατικοδίαιτοι υπάλληλοι αυτών, που συμφωνα με την δημοσιογραφική αρχή, θα έπρεπε να κρίνουν και να ελέγχουν. Εν κατακλείδι, αν πιστέψουμε μόνο τα μισά από όλα όσα διαδίδουν και διαρρέουν (διαρρέω: αγαπημένος όρος των δημοσιογράφων) τότε αυτό είναι πολύ κακο. Πάρα πολύ κακό…
Το τελευταίο καιρό που ασχολούμαι με το άθλημα του blogging βλέπω σε διάφορα blog αναφορές σε άρθρα εφημερίδων που έχουν γράψει κάτι σχετικά με αυτά. Συγχαρητήρια! Πετύχατε τον στόχο σας. «Αφού γράψανε για μας είμαστε σε καλό δρόμο και θα προσπαθήσουμε ακόμα περισσότερο ωστε να ασχοληθεί μαζί μας ακόμα και η θεά των μέσων επιρροής και αποπροσανατολισμού συνειδήσεων, η τηλεόραση. Επιτέλους ΥΠΑΡΧΩ.». Δηλαδή τι να πώ και εγώ που η εφημερίδα Times του Λονδίνου έχει το akouseto.gr στην πρώτη σελίδα της Κυριακάτικης έκδοσης μαζί με DVD αφιερωμένο στην ζωή μου καθώς και ένα βιβλίο που περιλαμβάνει όλα τα Posts του blog MOY;
Υ.Γ.1: Εντάξει είναι fake φωτογραφία άλλα προσπάθησα να γίνω πειστικός.
Υ.Γ.2: Οταν θα γράψουν και για μένα οι εφημερίδες, ακόμα και σε μια στήλη διπλα στα Ζωόδια ή στο Σκάκι, το Post αυτό θα διαγραφεί αμέσως…
Αφορμή για το post αυτό είναι η προχθεσινή εκπομπή του ΣΚΑΙ 100,3 »Ανοιχτά μικρόφωνα» (11:00-12:00) στην οποία, αν κατάλαβα καλά, συζητιόταν η «αντιπαλότητα» μεταξύ blogger και δημοσιογράφων και κατά πόσο οι blogger μπαίνουν στα «χωράφια» των δημοσιογράφων. Δεν άκουσα και πάρα πολύ, 5-10 λεπτά μόνο. Η δικιά μου άποψη γι’αυτό το θέμα είναι ότι το blogging δεν είναι δημοσιογραφία με την κλειστή έννοια που καταλαβαίνουμε την λέξη «δημοσιογραφία». Είναι όμως δημοσιογραφία με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Δημοσιογραφία= Γράφω δημόσια, άρα το blogging είναι δημοσιογραφία. Πάει αυτό. Υπάρχει όμως και μια ειδοποιός διαφορά με την δημοσιογραφία σαν επάγγελμα. Αυτή η διαφορά είναι στους περιορισμούς που έχει ο καθένας στην άποψη που εκφράζει. Για τον blogger, που το blogging δεν είναι η βασική πηγή εσόδων του αλλά μια ασχολία που τον ευχαριστεί (και πολλες φορές καλύπτει την ματαιοδοξία της αναγνωρισιμότητας από τον υπόλοιπο κόσμο) και του γεμίζει δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο. Επίσης ο blogger δεν έχει αφεντικό, δεν δέχεται πιέσεις και δεν έχει, τις περισσότερες φορές, επιπτώσεις (π.χ. να βρεθεί χωρίς δουλειά). Ο δημοσιογράφος, με την έννοια του επαγγέλματος πάλι, έχει αφεντικό, και, τις περισσότερες φορές, του έχουν κατευθυντήριες γραμμές πάνω στις οποίες βασίζεται σ’αυτά που γράφει. Π.χ όλοι ξέρουμε ότι κάποιες εφημερίδες είναι πολιτικά χρωματισμένες, είναι το κοινό μας μυστικό και λογικό είναι να υπάρχουν κατευθύνσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα τον επηρεασμό του υπαλλήλου που γεμίζει τις σελίδες με λέξεις. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει γενικά άλλα σε μεγάλο βαθμό κατά την άποψη μου.
Αυτά από εμένα ας γυρίσουμε πάλι στο στούντιο. Νίκο…
«- Λοιπόν, κύριε Κωνσταντινού, σχετικά με την διαφημιστική καμπάνια του αυτοκινήτου, τί ακριβώς θέλετε;
- Θέλω ένα Flash Banner που θα καλύπτει όλο το πάνω μέρος της σελίδας, έχουμε ήδη κάποιο προσχέδιο που έχει επιμεληθεί το δημιουργικό του γερμανικού οίκου μας.
- Οσον αφορά τον σχεδιασμό των banner που θα μπουν στο blog ΜΟΥ, αρμόδιο είναι μόνο το τμήμα marketing της εταιρείας ΜΟΥ ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο που θα ταιριάζει απόλυτα στην φιλοσοφία και στο ύφος του blog ΜΟΥ. Σε αυτό ειμαι ανυποχώρητος!
- Καλώς, καλώς. Το δέχομαι και συμφωνώ. Η καμπάνια θα έχει διάρκεια τρείς μήνες και θα λήξει δέκα ημέρες μετά από την παρουσίαση του νέου μας μοντέλου. (συνέχεια…)
Όχι ότι σας ενδιαφέρει και πολύ αλλα αυτό είναι το πρώτο μου post από τον Windows Live Writer, έναν offline editor της Microsoft που μου υπόσχεται ότι θα μου κάνει πιο εύκολη την ζωή όσον αφορά την απλότητα συγγραφής άρθρων σε σχέση με τον online editor της wordpress.
Το τρίτο διαφημιστικό (ένα εντυπωσιακό αναδιπλωμένο εξάφυλλο) που βρήκα στην πόρτα μου ανήκει στον υποψήφιο βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μπάμπη Καραθάνο. Ο κύριος Μπάμπης είναι φαρμακοποιός στο επάγγελμα και ζητάει να του δώσουμε «ψήφο καρδιάς». Στο φυλλάδιο του αναδεικνύει σχολαστικά τον αγώνα που έδωσε για τους διωγμένους Βορειοηπειρώτες, από το καθεστώς του Χοτζα της δεκαετίας του ‘40. Πατριδα. Στις φωτογραφίες που βλέπουμε υπάρχει μία που έιναι μαζί με τον χριστόδουλο. Θρησκεία. Η τρίτη είναι μια οικογενειακή φωτογραφεία μετά της συζήγου και των τεσσάρων τέκνων τους. Οικογένεια. Υπάρχουν και άλλες καλλιτεχνικής φύσης φωτογραφίες με μια αφαιρετική άποψη και
