Μετά από πρωτοφανή κόπο κατάφερα να μπω στο τμήμα πειραματόζωων κάποιου ελληνικού ερευνητικού ιδρύματος και σας μεταφέρω τις εντυπώσεις από τον χώρο και τις διαδικασίες. Υπάρχουν διάφορα δωμάτια που το καθένα περιέχει «αποθηκευμένα» ενός είδους ζώα και αυτά που πρόλαβα να δώ ήταν κουνέλια (όμορφα με μεγάλα φαρδια αυτιά), γουρούνάκια και ποντίκάκια άσπρα, πολλά σε κάθε κλουβί. Τα κλουβιά βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο και στην βάση τους έχουν ροκανίδια για ζεστασιά και αίσθηση φωλιάς. Στον χώρο υπάρχει και ένα πλήρως εξοπλισμένο χειρουργείο (όχι και τόσο καθαρό) με χειρουργικά τραπέζια, αναισθησιολογικό μηχανήμα και προβολείς ειδικούς για χειρουργεία (όπως αυτούς που χρησιμοποιούνται σε κανονικά χειρουργεία). Η χειρουργική έπέμβαση ακολουθεί την αναισθησία και τις περισσότερες φορές σκοπός της είναι η εξομοίωση κάποιας πάθησης ώστε να ερευνηθούν τα χαρακτηριστικά της. Η επέμβαση που κατάφερα να παρακολουθήσω ήταν σε έναν ποντικό ο οποίος ανοίχθηκε εγκάρσια στην κοιλιά και του τοποθετήθηκε κάτι σαν μανταλάκι στην αρτηρία που μεταφέρει το αίμα στο συκώτι ώστε να σταματήσει η ροή του. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ισχαιμίας. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε τα ποντίκια μέσα στα κλουβάκια τους ενώ στην δεύτερη ένας ποντικός τριγυρνάει μέσα στο κλουβί του μετά από την επέμβαση και με ραμμένη κοιλιά περιμένωντας υπομονετικά τον θάνατο που δεν θα αργήσει (το πολύ 24 ώρες) να του χαιδέψει τα άσπρα αυτιά του. Παρά το μακάβριον του πράγματος, τα πειράματα αυτά είναι η αφετηρία των περισσότερων ανακαλύψεων πάνω σε σοβαρές και όχι, ασθένειες του ανθρώπου.
Τι συμβαίνει με τα πειραματόζωα?? Να λοιπόν τι συμβαίνει με αυτά, άκουσέ το!
Τα πειραματόζωα είναι όντως ένα θέμα τεραστίων διαστάσεων όσον αφορά τη χρήση τους μέσα από τους κανόνες της βιοηθικής δεοντολογίας.
Λέτε ότι σκοπός της χρήσης τους και οι επεμβάσεις που πραγματοποιούνται, είναι για την εξομοίωση κάποιας πάθησης ώστε να ερευνηθούν τα χαρακτηριστικά της. Κι όμως δεν είναι πάντα έτσι και οι εξαιρέσεις σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς είναι πολλές περισσότερες από τον κανόνα.. Έχετε ψάξει τι συμβαίνει πίσω από άλλου είδους πειράματα στα ζώα, για το δήθεν καλό της ανθρωπότητας; Υπάρχουν και στο Google και δεν είναι επιστημονικής φαντασίας, είναι επιστημονικής πραγματικότητας δυστυχώς…
Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιό το αποτέλεσμα και το νόημα της επέμβασης που παρακολουθήσατε; Πόσο χρήσιμη είναι η διαδικασία αυτή των πειραμάτων όταν γίνεται κατ ‘επανάληψη σε ζώα ανυπεράσπιστα που τα σακατεύουν πετσοκόβωντάς τα και που ακριβώς βοήθησε στην υγεία η ισχαιμία που προκάλεσαν τεχνητά στο ποντίκι;
Και φυσικά δεν είναι μόνο τα ποντίκια αυτά που χρησιμοποιούνται αλλά και αρουραίοι, χάμστερ, ινδικά χοιρίδια, κουνέλια, βατράχια, σκυλιά, γάτες, πίθηκοι, πρόβατα, γουρούνια, πάπιες, κότες μέχρι και γαλοπούλες ή ορτύκια!
Ναι, γνωρίζουμε πως τα πειράματα δε γίνονται τυχαία, δε χορηγούν στο οποιοδήποτε ζώο, οποιοδήποτε φάρμακο και τσεκάρουν αντιδράσεις αλλά γίνονται μετά από μελέτες και σε περιπτώσεις που υπάρχουν ενδείξεις για κάποια πιθανή παρενέργεια ενός φαρμάκου και δεν είναι πάντα κατακριτέα όταν τα ζώα αυτά που χρησιμοποιούν γίνονται τα εξιλαστήρια θύματα στο βωμό του αγαθού που αποκαλούμε υγεία. Δύο μπράβο και ένα ζήτω για τους επιστήμονες που παλεύουν κυρίως για την πρόοδο της επιστήμης… Γνωρίζουμε επίσης ότι π.χ. η δημιουργία ενός φαρμάκου απαιτεί πολλές διαδικασίες και απλώς τα πειράματα σε ζώα είναι ένα κομμάτι από αυτές. Μάλιστα πολλά από τα ζώα που γίνονται, μέρος του οργανισμού τους π.χ. ιστοί, είναι δομημένοι όπως του ανθρώπου ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβή. Η ‘γενετική συγγένεια’ είναι ένα σοβαροφανές επιχείρημα που παρουσιάζεται δήθεν για να δικαιολογήσει τη χρήση των ζώων σε πειράματα.
Δυστυχώς όμως ξεχνάμε πως αν έχουμε 85% γενετική συγγένεια με ποντίκια ή 98% με πίθηκους, τότε ποιά η διαφορά δοκιμής φαρμάκων πρώτα σε εκείνα και μετά σε εμάς; Χημεία τροφίμων – το μεγαλύτερο πείραμα, με πειραματόζωα εμάς τους ίδιους χωρίς να το καταλαβαίνουμε και το δεχόμαστε! Και ιδού η απορία: Αφού δεν υπολογίζουμε και δε σεβόμαστε ούτε καν τους εαυτούς μας, θα υπολογίσουμε τα ζώα; Κι όμως η συμπεριφορά μας προς τα ζώα, δείχνει τα όρια και σηματοδοτεί και τη δική μας ηθική ποιότητα και αξία. Άλλωστε, δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως όταν πειραματιζόμαστε πάνω σε ανόμοια πράγματα, δε μπορεί να περιμένουμε να έχουμε ως αποτέλεσμα την ίδια αντίδραση και στο τελικό αντικείμενο που στην περίπτωση μας είμαστε εμείς οι άνθρωποι.
Έρευνες λοιπόν στα ζώα γίνονται πολλές. Από άλλη έρευνα όμως που έγινε και παρουσιάστηκε και στην εφημερίδα Καθημερινή τον 04/’07 αναφέρει συγκεκριμένα ότι <>
Το 2005 υπολογίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν παγκοσμίως περίπου 100 εκατομμύρια ζώα σε ιατρικά πειράματα όλων των ειδών. Από αυτά, μόλις 30 νέα φαρμακευτικά σκευάσματα παρήχθησαν την ίδια χρονιά. Το 92% των φαρμάκων που δοκιμάζονται σε ζώα απορρίπτονται κατά την κλινική έρευνα σε ανθρώπους. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, η χρήση ζώων σε πειράματα έχει αποδειχθεί απολύτως αναποτελεσματική. Πχ. οι ουσίες που χορηγούνται για θεραπεία κατά του AIDS. Καμιά από αυτές δεν προήλθε από πειράματα σε ζώα. Αντίθετα, από τα τριάντα εμβόλια που ελέγχθηκαν από το 1987 έως σήμερα σε πιθήκους, όλα απορρίφθηκαν στους ανθρώπους. Κάποιοι επιστήμονες αναρωτιούνται αν ο έλεγχος ουσιών σε ζώα βοηθάει ή δημιουργεί σύγχυση. Παράδειγμα, η σχέση καπνίσματος και αμιάντου σε παθήσεις των πνευμόνων, όπως ο καρκίνος. Η έρευνα σε πειραματόζωα δεν έδειξε πόσο κρίσιμη είναι αυτή η σχέση!
Επίσης οι βιολόγοι που ασχολούνται με το δέντρο της εξέλιξης των ειδών μπερδεύονται όταν έχουν να αντιμετωπίσουν ζωντανά είδη με αποκλίσεις τόσο μικρές όσο η γενετική απόκλιση του ανθρώπου από τα πιο συγγενικά είδη χιμπατζή. Το 2% που μας χωρίζει είναι απίστευτα καθοριστικό – άγνωστο για ποιον ακριβώς λόγο.
Αν ένα μόνο νουκλεοτίδιο μπορεί να σχετίζεται με σοβαρές ασθένειες, τότε ποιος εξασφαλίζει ότι μια απόκλιση της τάξης των 60 εκατομμυρίων νουκλεοτιδίων είναι ασφαλής στη χρησιμοποίηση ενός άλλου οργανισμού ως μοντέλου; Και αν μεν υποθέσουμε ότι είναι ηθικότερο να δοκιμάζονται νέες πειραματικές φαρμακευτικές ουσίες σε ζώα, προτού δοκιμασθούν σε ανθρώπους, ισχύει το ίδιο και σε ότι αφορά καταναλωτικά προϊόντα, όπως καλλυντικά και χημικά; Τα πειραματόζωα, μας μαθαίνουν κάτι για τους ανθρώπους ή απλώς για τον εαυτό τους;
Επομένως καταλαβαίνουμε ότι δε τίθεται θέμα μεταξύ επιλογής πειράματος σε άνθρωπο ή ζώο, σε χρήσιμη ή άχρηστη επιλογή, αλλά σε ανήθικη και βάρβαρη ή σωστή και πολιτισμένη. Γιατί, δεν υπάρχει εγγύηση ότι τα φάρμακα και οι έρευνες είναι ασφαλή, αν έχουν χρησιμοποιηθεί σε ζώα’ όχι μόνο λόγω των ομοιοτήτων αλλά και λόγω της φυσιολογικής διαφοράς που έχουν με τους ανθρώπους (όπως η απόκλιση του 2% που αναφέρθηκε και στην έρευνα) αλλά και όχι μόνο μεταξύ των ζώων μα και καθεαυτού του ανθρώπου που ως ψυχοσωματική σύνθεση, παρουσιάζει αλλαγές ακόμα και μεταξύ του είδους. Έτσι, τα πειράματα σε ζώα δε προσφέρουν σπουδαία αποτελέσματα (ή τουλάχιστον όχι τόσο σπουδαία όσο μοιάζουν να είναι) γιατί ο άνθρωπος, δεν είναι μόνο ιστοί που μοιάζουν με του ποντικιού ή του πιθήκου(γενετική συγγένεια όπως προανέφερα), είναι ψυχή και σώμα μαζί και όταν ασθενεί το ένα, επηρεάζει και το άλλο. Και σε αυτό τουλάχιστον, κανείς δεν έχει πια αμφιβολία, άσχετα αν οι θεραπευτικές αγωγές που ψάχνουμε ή εφαρμόζονται, παραγκωνίζουν εντελώς την έννοια της ψυχής. Κάποιος εδώ, μπορεί να αντιτεθεί λέγοντας πως, συμπεραίνει ότι αν τα φάρμακα δεν είναι τόσο σημαντικά, τότε και τα πειράματα στα ζώα που υποστηρίζονται από πολλούς επιστήμονες, δε θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης και το αντίθετο.
Κι όμως στη σημερινή εποχή, με τέτοια τεχνολογική εξέλιξη που έχει επιτευχθεί, δε νομίζω ότι υπάρχουν ελαφρυντικά σε όσους χρησιμοποιούν εκατομμύρια ζώα κάθε χρόνο, ως ‘μοντέλα’ έρευνας και ανάλυσης ασθενειών κάθε είδους, διαπίστωσης καταλληλότητας ενός φαρμάκου ή προϊόντος για τους ανθρώπους. Αυτά, είναι απλά μια δικλείδα ασφαλείας των διάφορων κερδοσκοπικών εταιριών που, αν μας πασάρουν κάτι, που τελικά έχει άσχημη επίπτωση, να πουν ως δικαιολογία ότι έκαναν πολλά πειράματα και δεν είχαν καμία ένδειξη ότι κάτι θα πάει στραβά.. Ας μη ξεχνάμε πως πολλά πειράματα που έγιναν σε ζώα και πέτυχαν, όταν χρησιμοποιήθηκαν στους ανθρώπους, ακολούθησε παταγώδης αποτυχία με σοβαρότατες συνέπειες στην υγεία και τη ζωή τους και φάρμακα αποσύρθηκαν από την αγορά λόγω ‘απρόβλεπτων αντιδράσεων’ ή θανατηφόρων ‘ανωμαλιών’ στον πληθυσμό. Τι εμπιστοσύνη να δείξουμε λοιπόν και σε ποιους, όταν πίσω από όλα αυτά, παίζονται οικονομικά συμφέροντα φαρμακοβιομηχανιών που φτιάχνουν ένα φάρμακο, το δίνουν σε ζώα και αν δε πάθουν τίποτα, το πετάνε και στην αγορά να δουν τις πωλήσεις τους και όχι μόνο φαρμακοβιομηχανιών αλλά και άλλων εταιριών με συναφή προϊόντα; Κάτι παρόμοιο που συμβαίνει και τώρα με τη ‘Νέα Γρίπη’ και τα εμβόλια αλλά και ότι άλλο έχουν βρει να μας πουλήσουν επιχειρήσεις όπως γάντια, μάσκες, μαντηλάκια, αντισηπτικά και πάει λέγοντας.
Και αν όλα αυτά δε μας πείθουν για τη διακοπή της χρήσης των πειραματόζωων, ας αναφέρω και μερικές ακόμα που μπορεί να μας ευαισθητοποιήσουν.. Τι έχουμε να πούμε για όσα ζώα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία, όχι φαρμάκων, αλλά απορρυπαντικών ή καλλυντικών σε ελέγχους τοξικότητας (πειράματα LD50 και braze tests); Το γεγονός ότι τυφλώνονται ζώα και ότι π.χ. μια μάσκαρα ή ένα χρωμοσαμπουάν έχει προηγουμένως δοκιμαστεί στα μάτια κάποιου πιθήκου ή κουνελιού, για να βάφουμε εμείς τα μάτια ή τα μαλλιά μας, δε μας βάζει σε σκέψεις;
Αν και λίγες, ευτυχώς που υπάρχουν και οι εταιρίες που έχουν πιστοποιηθεί ως ‘cruelty free’ με το σήμα του ‘leaping bunny’ (δηλαδή όσες έχουν σταματήσει τα πειράματα σε ζώα) μα δυστυχώς, ακόμα λιγότερες όσες γνωρίζουν οι καταναλωτές στη χώρα μας. Προς ενημέρωση, αναφορικά μα και ονομαστικά για να μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, μερικές που είπαν όχι στην εκμετάλλευση αυτή των ζώων, είναι Avon, Bamboo (Aromas, Minerals, Zen etc.), Benetton, BioFilm, Bionicca, BioPac, Biotone, BjOBj (SanEcoVit), Clinique, C-THRU fragrances, Donna Karan, Dr. Harvey’s, Estee Lauder, Galgon, Hello Kitty, M.A.C. Cosmetics, Marks & Spencer (’07), Neal’s Yard (BUAV), Neo Soma (skin-hair care), Nutri-Biotic, NutriMetics International, Oriflame, Planet (Vegan), Revlon, The Body Shop, Tommy Hilfinger, Victoria’s Secret κ.α. Όμως εκείνες που δε πτοούνται και εξακολουθούν το animal testing είναι μεγάλες εταιρίες όπως Aim, Always, Axe, Biotherm, Bounty, Bristol-Myers Squibb Co., Cacharel, Coppertone, Cover Girl, Crest, Dove, Ecolab, Fendi, Garnier, Glade, Head & Shoulders, Helena Rubinstein, ISO, Ivory, Johnson & Johnson, L’oreal, Lancaster, Lancome, Listerine, Lux, Max Factor, Maybelline, Neutrogena, Olay, Old Spice, Pampers, Pantene, Pearl Drops, Phillip Morris, Plax, Procter & Gamble, Ralf Laurene fragrances, ROC, Scotch, Sensodyne, Swiffer, Tide, Unilever, Vaseline, Veet, Woolite, Yves Saint Lauren και ένας ατελείωτος κατάλογος που συνεχίζεται σύμφωνα με στοιχεία των CCIC (για ΗΠΑ και Καναδά) και ECEAE (για τα μέλη της Ευρώπης).
Επίσης, η κατάχρηση που γίνεται στα πειραματόζωα, αφ ενός γιατί τα εργαστήρια όπου γίνονται τα πειράματα δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένα και τα ζώα που χρησιμοποιούνται δεν είναι πάντα υγιή και αφ ετέρου γιατί συχνά, τα πειράματα που διαλέγουν να κάνουν οι ερευνητές έχουν επαναληφθεί στο παρελθόν, ούτε αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε;
Παράλληλα, πολλοί είναι και οι φοιτητές εκείνοι που κάνουν ένα πείραμα για να παρουσιάσουν μια εργασία τους, σε ειδικότητες όπως η φαρμακολογία, η χειρουργική, η κτηνιατρική και η ζωολογία. Και το πανεπιστήμιο χωρίς ιδιαίτερο λόγο, γιατί δίνει βαρύτητα στα πειράματα με χρήση πειραματόζωων; Ακόμα κι αν αυτό το πείραμα έχει γίνει χιλιάδες φορές στο παρελθόν ή π.χ. φοιτητές φαρμακολογίας δε σκοπεύουν να ασχοληθούν με επεμβάσεις στο μέλλον! Που βρίσκεται η πρόοδος της επιστήμης, όταν αυτό που αποδεικνύεται είναι ήδη γνωστό και ποια η χρησιμότητα τέτοιων πειραμάτων χωρίς νόημα, σε εργαστηριακά μαθήματα; Όταν οι φοιτητές κτηνιατρικής π.χ. σπουδάζουν για να θεραπεύουν άρρωστα ζώα, ποιος ο λόγος να τα κατακρεουργούν πρώτα; Πολλοί γιατροί, έτσι αισθάνονται, στην αρχή είναι μεθυσμένοι από τον πόθο να διακριθούν και να γίνουν διάσημοι και δεν υπολογίζουν τον πόνο του ζώου. Αργότερα, όταν αναδειχθούν και ηρεμήσουν, σκέφτονται πως δεν ήταν απαραίτητα όλα όσα έκαναν..
Τρανταχτό παράδειγμα και μάλιστα από τα πιο απλά, είναι σε εργαστήρια φαρμακολογίας στη Θεσσαλονίκη, φοιτητές, που παίρνουν βατραχάκια, ένα ο καθένας και τους βγάζουν το δέρμα από τα δύο πίσω πόδια τους και περνάνε στους μυς ένα καλώδιο, απ όπου διοχετεύεται ηλεκτρικό ρεύμα. Τα ζωάκια τινάζονται και τότε τους δίνουν ένα φάρμακο που σταματά κάθε αντίδραση τους, για να διαπιστωθεί τι επίδραση μπορούσε να έχει το φάρμακο. Φυσικά το ζώο μετά είναι άχρηστο και οι βοηθοί του κόβουν το κεφάλι ή ανάλογα το ζώο και αν κοστίζει ακριβότερα (!), δε τα δίνουν στους φοιτητές και επιπλέον φροντίζουν να τα διατηρούν στη ζωή.. Τέτοια πειράματα δεν έχουν κανένα νόημα γιατί θα μπορούσαν να αρκεστούν σε μια επίδειξη, χρησιμοποιώντας ένα βατραχάκι, αντί για είκοσι ή τριάντα κάθε φορά.
Ένα ακόμη μεγαλύτερο θέμα που προκύπτει, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του κτηνίατρου Richard Wrider «Τα θύματα της Επιστήμης», ότι το 86% των πειραματόζωων χειρουργούνται χωρίς νάρκωση! Το ζήτημα δεν απασχολεί ιδιαίτερα την ελληνική κοινή γνώμη λόγω λανθασμένης αντίληψης πως τα επιτεύγματα της ιατρικής οφείλονται στα πειραματόζωα. Η άγνοια μεγάλης μερίδας του κόσμου αφορά και τα βασανιστήρια που υφίστανται τα άτυχα ζώα πριν πεθάνουν και πεταχτούν στα σκουπίδια! Δεν είναι κρίμα, να γίνεται ένα πείραμα και κατόπιν το ζώο εγκαταλείπεται να πεθάνει χωρίς καμία φροντίδα, λόγω έλλειψης προσωπικού, οργάνωσης και απονομής ευθυνών ή καθηκοντολογίου; Ποιος θα φροντίσει να δώσει στα χειρουργημένα ζώα παυσίπονα; Ο γιατρός ξέρει ότι μετά από μία εγχείρηση ένα σκυλί πονάει όπως και ένας άνθρωπος. Πολλά, μάλιστα, πειράματα είναι εξαιρετικά επώδυνα. Κι όμως δυστυχώς και ειδικά εδώ στην Ελλάδα ,κάνουν συχνά πειράματα τα Σάββατα, ενώ ξέρουν πως την Κυριακή δεν θα πάει κανένας γιατρός να παρακολουθήσει την κατάσταση των χειρουργημένων ζώων. Έτσι πολλές φορές, το προσωπικό της Φιλοζωικής πηγαίνει και φροντίζει πειραματόζωα χειρουργημένα ή όχι, λόγω της ελλείψεως προσωπικού που αντιμετωπίζουν μερικά νοσοκομεία! Αυτό που χρειάζεται είναι οργάνωση, χώρος, προσωπικό και κυρίως ανθρωπιά! Δεν αρκούν οι φιλοζωικές οργανώσεις, οι βιολογικές επιχειρήσεις τύπου Vegan ή η PETA (οργάνωση για την υποστήριξη των δικαιωμάτων των ζώων) για αυτό το σκοπό, πρέπει όλοι να δραστηριοποιηθούμε γιατί είμαστε μέρος της φύσης.
Ευρωπαϊκά, για την προστασία των πειραματόζωων, υπάρχει η οδηγία 1986/609 της ΕΟΚ 24/11/86 (ΕΕ αριθ. L358, 18.12.86 Στρασβούργο) και στην Ελλάδα το Π.Δ. 160/1991 και ο Ν.2015/2001 (ΦΕΚ Α’ 30) ο οποίος ενσωματώνει στο εθνικό δίκαιο τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα σπονδυλωτά ζώα που χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς και άλλους επιστημονικούς σκοπούς. Επίσης το 1996 ένας συνασπισμός οργανώσεων προστασίας ζώων για Ευρώπη και Αμερική, δημιούργησε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο πρόγραμμα πιστοποίησης επιχειρήσεων με 2 πρότυπα για την πιστοποίηση της εταιρίας ως ‘cruelty free’ (δε δοκιμάζεται σε ζώα) με το λογότυπο του κουνελιού ‘leaping bunny’. Όμως ούτε αυτά από μόνα τους αρκούν, γιατί πολλές φορές υπάρχουν πειράματα που γίνονται παράνομα, χωρίς έγκριση ή χωρίς κανένα έλεγχο από αρμόδια αρχή (άρθρο 6, Π.Δ. 160/91) ή δίνονται εικονικά στοιχεία ή από καταγγελίες τιμωρούνται με μικρές κυρώσεις (άρθρο 22 Π.Δ. 160/91).
Και για το κλείσιμο άφησα ένα θέμα που δείχνει ότι υπάρχει λύση σε κάθε πρόβλημα. Καλό λοιπόν και για τους γιατρούς και τους υπόλοιπους επιστήμονες, θα ήταν να δώσουν μεγαλύτερη σημασία σε μεθόδους μείωσης και όσο το δυνατόν μεγαλύτερης αποφυγής της χρήσης πειραματόζωων για ερευνητικούς σκοπούς, παρά στη συνέχιση αυτής της ‘μπερδεμένης’ τακτικής που έχουν συνηθίσει και που από τους περισσότερους, ακόμα και από ίδιους, θεωρείται κατακριτέα. Όπως ξαναείπα, δε νοείται στο έτος 2010 που πλησιάζει, να μη μπορούν σε πολλούς τομείς να αντικαταστήσουν ζώα με εναλλακτικές μεθόδους! Ήδη έχουν βρεθεί ορισμένες και πολύ χρήσιμες που είναι ιδανικές για βιολόγους, ζωολόγους, χειρούργους, κτηνίατρους και όσους άλλους με συναφή επαγγέλματα. Αυτές οι μέθοδοι στοχεύουν στην εκπαίδευση και πρακτική των ενδιαφερομένων και στον ακριβή εντοπισμό των αιτιών ενός φαινομένου (π.χ. γονίδια) σε αντικατάσταση της παρατήρησης της συμπεριφοράς ενός ζωντανού μοντέλου σε διάφορα ερεθίσματα και παράγοντες για την έρευνα και την ανάλυση π.χ. ασθενειών. Κάποιες από αυτές είναι: οι καλλιέργειες κυττάρων – βακτηριδίων, in-vitro, ex-vivo και όχι in-vivo μέθοδοι – έξω από το σώμα των ζώων ή μέσα σε δοκιμαστικούς σωλήνες όπως γίνεται π.χ. και η τεχνητή γονιμοποίηση, προσομοίωση σε Η/Υ, προμήθεια ήδη νεκρών ζώων από έγκυρες πηγές που απεβίωσαν από φυσικά αίτια και όχι από χρήση σε εργαστήρια ή τεχνητό θάνατο και γιατί όχι, αυτό-πειραματισμός από τους διδασκόμενους!! Για όσους υποστηρίζουν την άποψη ότι οι εναλλακτικές μέθοδοι δεν είναι ισοδύναμες με πειράματα σε ζώα μα και τα πειράματα σε ζώα δεν είναι το ίδιο χρήσιμα με υποθετικά πειράματα σε ζωντανούς ανθρώπους, ανάλογα με το ποια μέθοδος – διαδικασία, θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερες πληροφορίες, μικρότερες αποκλίσεις και πιο αξιόπιστα αποτελέσματα.
Όλα αυτά που είπα είναι απόψεις του κόσμου, μα και δικές μου που δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα λογικής σκέψης αλλά και έρευνας μέσα από ιστοσελίδες. Ευχαριστώ που μου δόθηκε η δυνατότητα να τις μοιραστώ και μαζί σας..
Αγαπητέ»ανώνυμε» κρέας τρώς;
σπάνια και προσπαθώ να το περιορίσω. Συνήθως κοτόπουλο ή ψάρια. Η ανάγνκη της πείνας όμως δε νομίζω οτι έχει ιδιαίτερη σχέση με τα βασανιστήρια που υφίστανται τα ζώα μέσα σε ένα εγαστήριο..
Για έλα στην θέση των δύσμοιρων ζώων που την στιγμή που αιχμαλωτίζονται περνάει όλοι η ζωή τους μπροστά από τα μάτια τους. Σκέψου το άγχος της αιχμαλωσίας και το εξίσου ακράιο βασανιστήριο της αναμονής του βέβαιου θανάτου.
Όπως και να έχει αγαπητέ ο άνθρωπος είναι ένα απλό ζώον και στα ζώα βασιλεύει ο πιο δυνατός, ο πιο γρήγορος και ο πιο έξυπνος. Ο άνθρωπος είναι το ζώο που κατέχει και τα τρία στοιχεία άμεσα ή έμμεσα.
Ακριβώς αυτό λεω κι εγώ, για να μπούμε στη θέση τους, θα μας ήταν ευχάριστο να μας βασάνιζαν, να μας έκοβαν χωρίς αναισθητικό και μετα να μας άφηναν στην τύχη μας με όλους τους πόνους να επιβιώσουμε; Προτιμώ να υποστηρίξω περισσότερο τα ζωντανά σε αυτή τη περίπτωση. Είναι απαράδεκτο να πιστεύουμε οτι έχουμε δικαίωμα στα πάντα και θα κάνουμε οτι μας αρέσει, γιατί τότε θα επικρατόυσε ο νόμος της ζούγκλας και όχι οι κανόνες ανθρώπων που θέλουν να λέγονται πολιτισμένοι και κοινωνικά όντα. Τα ζώα ακριβώς επειδή είναι πιο αδύναμα από εμάς και δε διαθέτουν νοημοσύνη όσο ο άνθρωπος, οφείλουμε να προστατεύουμε όσο πιο πολύ μπορούμε!Οκ π.χ. ενα λιοντάρι στη ζουγκλα δε θα μου χαρίζονταν αν πεινούσε αλλά δε μπορούμε να συγκρίνουμε τα βασανιστήρια που κάνουν οι ‘επιστήμονες’ στα ζώα με τον πιο αδιάφορο και απάνθρωπο τρόπο, με το οτι θα ορμούσε ένα λιοντάρι επειδή πεινάει και καθοδηγείται απο το ένστικτο και την πείνα, ενώ εμεις υποτίθεται οτι είμαστε ανώτεροι και σκεπτόμενοι.
Η άποψη σας
Τελευταία σχόλια
akouseto.gr goes social
Links
- Παίξτε στοίχημα live και κερδίστε!Περιεχόμενα