Κρητικές Μαντινάδες

Κρητικές Μαντινάδες

Οι μαντινάδες από την εποχή του Βιτσέντζου Κορνάρου ήταν τα δίστοιχα δεκαπεντασύλλαβα που περιέγραφαν με γλαφυρότητα, ποιητικότητα και αρκετές δόσεις χιούμορ κάθε πτυχή των ανθρώπινων συναισθημάτων. Αν και τα τελευτάια χρόνια το εύρος των μαντινάδων έχει περιοριστεί κυριως στον ερωτικό τομέα υπάρχουν μερικοί ρομαντικοί ανθρώποι που δεν τις περιορίζουν. Ένας από αυτους είναι και ο Ανδρέας Κούνουπας από το Ρέθυμνο και παρακάτω ακολουθεί ένα μέρος της συλλογής του από δικές του μαντινάδες καθώς επίσης και πολλές του Κωστή Φραγκούλη .

 

Εσένα τα ματάκια σου είναι πολυβολεία

και με κατατροπώσανε με δίχως δυσκολία

 

Ο βήχας και ο έρωτας μοιάζουν πολύ σε κάτι

βρίσκουν κι’ οι δυό τους γιατρειά σε ένα ζεστό κρεβάτι

 

Εγώ δεν είμαι παλιατζής ούτε και γυρολόγος

και όταν αγαπώ καλά αγαπώ και δεν σου πέφτει λόγος

 

Διασταυρούμενα πυρά είναι τα δυο σου μάτια

και να γλυτώσω μάχομαι να μη γίνω κομμάτια

 

Παραπονούμαι του Θεού γιατί με κατατρέχει

του ζήτησα ένα τάληρο και μου’πε πως δεν έχει

 

Σε μια εξομολόγηση που’κανα στο Δεσπότη

μου’πε πως ο παράδεισος είναι στο φαγοπότι

 

Αν θες να φτάσεις γρήγορα εις τον προορισμό σου

βάζε μικρή ταχύτητα στο αυτοκίνητο σου

 

Ο γάμος λένε οι παλιοί πως είναι ένα βαρέλι

που’ναι γεμάτο με σκατά και επάνω-επάνω μέλι

 

Μπορείς ως τα εξήντα σου να είσαι ευρωπέος

ύστερα μένει το ευρώ και χάνεται το πέος

 

Είναι μανία αληθινή το πάθος το δικό μου

μέρα και νύχτα κρέμομαι από το κινητό μου

 

Σαν αποθάνω βάλτε μου το κινητό στο μνήμα

μα μην το βάλετε βαθιά για να γροικώ το σήμα

 

Μ’αρέσουν τα Χριστούγεννα το Πάσχα κι οι αργίες

διακοπές και Κυριακές καθώς κι οι απεργίες

 

Ο μουσαφίρης γελαστος κι ευχάριστος με χάρη

τρεις μέρες μόνο κι ύστερα βρωμίζει σαν το ψάρι

 

Τούτος ο κόσμος μάτια μου ρόδα ναι και γυρίζει

τον ένα κάνει και γελά τον άλλο και δακρύζει

 

Εγώ το λέω ευχερώς και όχι μετα κόπων

η δυστυχία είναι καρπός του άμυαλου ανθρώπου

 

Στην γη που έπλασε ο Θεός δεν πάνε όλα πρίμα

διότι τώρα δυστυχώς την κυβερνά το χρήμα

 

Θύελες μπόρες συμφορές τα βάσανα κι ο πόνος

για όλα είναι γιατρειά ο πανδαμάτωρ χρόνος

 

Έχεις παράδες με ουρά τότε Χριστός Ανέστη

μα αν δεν έχει φίλε μου τότε το παν εχέστη

 

Πείτε μου έναν άνθρωπο που τά’χει λύση όλα

ούτε κι εγώ δεν τα’λυσα μα δε με νιάζει κι όλα

 

Ο κόσμος με τα βάσανα είναι ανακατεμένος

γι’αυτό δεν βρίσκεται άνθρωπος να ναι ευχαριστημένος

 

Δυο πόρτες έχει η ζωή άνοιξα μια και μπήκα

πίκρες πολλές με βρήκανε και βιάστικα και βγήκα

 

Σε ποια μοδίστρα το ραψες το μαύρο σου φουστάνι

και το κοψενε κούντουρο και θα με κουζουλάνει

 

Τα μαύρα μάτια ρέγομαι τα μαύρα θ’αγαπήσω

κι αν τύχει ναναι γαλανά θα τση τα μπογιατίσω

 

Αποτελείς φαινόμενο στην ανθρωπολογία

δίχως καρδια το σώμα σου έχει ψυχή κι’ υγεία

Leave a Reply

Η διεύθυνση σας δεν θα αναρτηθεί. Τα απαιτούμενα πεδία σημειώνονται με *