Το πολυαναμενώμενο debate τελείωσε και έφτασε η ώρα να κάνουμε τον απολογισμό. Φυσικά η πολιτική λογοδιάρροια των δύο αρχηγών δεν έχει καμία σημασία στην σύγκριση και στην ανάδειξη του νικητή αφού έτσι κι αλλιώς όλα αυτά που ειπώθηκαν έχουν ξαναειπωθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κατά το παρελθόν χωρίς καμία συνέπεια.

Το debate έδωσε ένα καθαρό νικητή που δεν είναι ο Κωστάκης Καραμανλής ο νεώτερος αλλά ο Γιωργάκης Παπανδρέου ο νεώτερος. Είναι ο Γιωργάκης αφού η εμφάνιση του και οι στιλιστικές προτιμήσεις του ήταν πολύ καλύτερες σε σχέση με αυτές του Κωστάκη. Η εμφάνιση του πρώην Πρωθυπουργού ήταν εξαιρετικά συντηρητική με λαμέ μπλε κουστούμι και ομοίου χρώματος ριγέ γραβάτα που δεν ταιριάζει με καμία δύναμη σε μια τηλεοπτική εμφάνιση και ενοχλεί το μάτι του τηλεθεατή μέχρι πόνου. Επιπλέον, το γαλάζιο φόντο, ενέδιδε μια μονοτονία που παρέπεμπε σε απολυταρχικά καθεστώτα του προπερασμένου αιώνα.

Αντίθετα με τον Κώστα Καραμανλή τον νεώτερο, ο Γιωργάκης Παπανδρέου ο νεώτερος επέλεξε μια πιο νεανική εμφάνιση που ταίριαζε με την e-Ελλάδα που ονειρεύεται. Το μαύρο κοστούμι ταίριαξε άψογα με την μπορντό γραβάτα και το γαλάζιο φόντο εξέπεμπε φρεσκάδα και αγάπη. Το μουστάκι λίγο μας τα χάλασε αλλά μάλλον δεν βρέθηκε κάποια για να του το ξουρίσει…

Έχουμε νικητή λοιπόν! Καραμανλής Παπανδρέου 0-1

Ο Κώστα Καραμανλής σε ένα εξωφρενικό διάγγελμα προς τον λαουτζίκο διέταξε διενέργεια εκλογών την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009, μόλις δύο χρόνια μετά από την άλλη νοπη εντολή που δέχτηκε τον Σεπτέμβρη του 2009.  Το Σύνταγμα έχει καταντήσει ανέκδοτο, οι εκλογές έχουν καταντήσει ανέκδοτο, η πολιτική έχει καταντήσει ανέκδοτο και οι πολιτικοί  ήταν και θα είναι τα πιόνια των πραγματικά κυβερνόντων, τα πιόνια που ζούν με το «ξεροκόμματο» που τους πετάν κάτω από το τραπέζι οι κινόντες τα νήματα. Το ξεροκόμματο που όμως είναι αρκετό για να τους «φτιάξει» για την υπόλοιπη ζωή τους μαζί με την ματαιοδοξία του «βουλευτικού/υπουργικού.πρωθυπουργικού αξιώματος».

Ας ριχτούμε λοιπόν στην μάχη όλοι εμείς που προσπαθούμε να πιάσουμε το ψίχουλο από το ξεροκόμματο τους, ας πολωθούμε για να κλείσουμε τον κύκλο όπως γίνεται πάντα, ας ξαναδώσουμε την λευκή επιταγή σε αυτούς που μάχονται για μας βιάζοντας μας. Ας (ξαν)αρχίσει το μεγάλο φαγοπότι. Ψηφισε τους ΒΛΑΚΑ.

Οι μεγαλοεκδότες, οι υπερεργολάβοι και λοιποί κουκλοπαίχτες το αποφάσισαν, τα κανάλια και οι εφημερίδες το είδαν σαν μια ανάσα για τα διαρκώς συρρικνούμενα έσοδα τους, οι Δελφίνοι έτριψαν τα χέρια τους,  τα παπαγαλάκια εν είδει μεγαλό»δημοσιογράφων»  διεύρεσαν τις «από μέσα»-πληροφορίες και τελικά  ο ανιψιός θα μεταφέρει την γνώμη των παραπάνω. Μαντέψτε πότε θα γίνουν οι, για μια ακόμα φορά, πρόωρες εκλογές και κερδίστε, για μια ακόμη φορά, την κυβέρνηση που σας αξίζει.

[Σύνθεση του φανταστικού αρκούδου]

Τελικά ήρθε ο Ερντογάν στην Αθήνα επ’ευκαιρία των εγκαινίων του μουσείου της Ακρόπολης;

Το “Έθνος Online” λέει ότι ήρθε:

Το ΣΚΑΙ διαφωνεί. Λέει ότι η επίσκεψη αναβλήθηκε:

Το “Βήμα” το έχει τυπώσει κιόλας: Ο Ερντογάν ήρθε και οι συνομιλίες ήταν άκαρπες:

Τελικά ΔΕΝ ήρθε και δύο από τα τρία “ρεπορτάζ” ανήκαν στην σφαίρα της φαντασίας. Παράξενο; Όχι και πολύ αν αναλογιστεί κανείς την προπαγανδιστική λειτουργία σχεδόν του συνόλου των ΜΜΕ.

[via parapolitiki.blogspot.com]

Το akouseto.gr για ακόμη μια φορά πρωτοπορεί! Συγκεκριμένα οι εκδόσεις “ακουσετο τελεία τζι αρ” βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να προσφέρουν εντελώς δωρεάν ένα ιστορικό βιβλίο του μέλλοντος! Το βιβλίο με τίτλο “Η απολογία του Αριστοτέλους” είναι διαθέσιμο για κατέβασμα από εδώ. Το προσφερόμενο βιβλίο αποτελείται συνολικά από δεκαεπτά σελίδες και είναι σε μορφή PDF. Μην αφήσετε την ευκαιρία να πάει χαμένη, κατεβάστε το τώρα!

(Η κανονική τιμή του βιβλίου στα βιβλιοπωλεία του μέλλοντος θα είναι €17,89)

Αν ανήκετε στο 40% των αναποφάσιστων τότε το εργαλείο αυτό θα σας βοηθήσει να βάλετε τάξη στην αναρχία του μυαλού σας. Μετά από το μια σειρά τριάντα απαντήσεων θα νιώθετε έτοιμοι και σίγουροι για την τελική σας επιλογή, χωρίς τύψεις ότι αδικήσατε κάποιο παρατρεχάμενο πολιτικάντη. Το EU Profiler είναι ένα ανεξάρτητο Voting Advice Application που δεν συνδέεται με κανένα τρόπο με κόμματικές παρατάξεις και αποτελεί καθαρά ένα ακαδημαικό project. Αν πραγματοποιήσετε το τεστ το αποτέλεσμα, εκτός απροόπτου, θα σας εκπλήξει αφού θα αναδείξει τι πραγματικά είστε ιδεολογικά και όχι τι φαίνεστε ή τι νομίζετε ότι είστε. (συνέχεια…)

In an article of the Israeli electronic magazine-newspaper Ynetnews.co.il, there is a clear answer at the criticism to the Israeli side because of the defensive attitude is holding by attacking the Palestinian terrorists. The title of the article is “Answering Israel’s critics«  and is as follows:

1) “Israel’s response in Gaza is disproportionate”

Since when is war a mathematical equation? The basic objective of any warring party is to inflict maximal damage on the enemy while minimizing its own casualties. Was there anything proportional about the US war in Iraq? Or about Iraq’s invasion of Kuwait for that matter? Or about Russia’s recent war against Georgia? Israel is doing exactly what any other country has done in the past. This is how war works.

Would a British citizen complain that “too few” British soldiers are being killed in Iraq? Probably not.

And on a more elementary note: Palestinian military inferiority is not an indication of moral superiority. Palestinian insistence on resorting to violence despite this military weakness is an indication of poor judgment perhaps – yet it is by no means an indication of moral virtue. Being militarily weak does not make the Palestinians right.

 

2) “But Qassams don’t kill”

Actually, Qassams do kill. Not too often, perhaps, but dozens of Israelis were killed and wounded by rocket fire in recent years. Moreover, at this time the Palestinians are firing long-range Grad rockets with even greater explosive power. Such rockets killed 2 Israelis Monday.

Yet beyond the casualty figures, the psychological damage caused as result of living under an ongoing rocket threat is immeasurable. Would anyone in the West agree to have their family live under constant rocket attacks and be regularly woken up by sirens in the middle of the night? Would anyone living under such conditions appreciate being told that “these rockets don’t kill?” Probably not.

 

3) “It’s all because of Israel’s siege. Israel should allow aid into Gaza.”

Israel has allowed goods into Gaza regularly throughout the “siege”. Palestinians have been able to complement these deliveries with supplies smuggled through hundreds of tunnels (of course, they would likely be able to bring in even more food had they not used the tunnels to smuggle in missiles.).

The day before operation “Cast Lead” got underway, Israel allowed dozens of trucks carrying aid to enter the Strip. On Tuesday, another 100 trucks – double the normal number –are expected to enter Gaza after Defense Minister Barak approved the move.

In short, Israel is allowing aid into the Strip (but guess who has kept Gaza crossings mostly closed thus far? That’s right, Egypt.)

 

4) “Why didn’t Israel just agree to renew the Gaza truce?”

First, what truce? Terror groups continued to fire rockets throughout the lull, even if somewhat infrequently, and even if the world didn’t seem to care too much. Nonetheless, Israel clearly declared that it is interested in extending the truce. Our top officials made it clear time and again.

Yet Hamas leaders clearly declared that the truce has ended on December 19th, and proceeded to bombard southern Israeli communities with dozens of rockets daily. In short, it is no wonder that even the Egyptians are blaming Hamas this time.

 

5) “But Hamas was elected democratically – why can’t Israel accept it?”

Although Hamas won the Palestinian elections, it took Gaza by force, in the process hurling rival Fatah members down to their death from high-rises and shooting others in the knees with the declared aim of maiming them. Some democracy.

In any case, Israel in fact “recognizes,” de facto, Hamas’ rule in Gaza, which is precisely why it is justified in attacking the Hamas-ruled Strip, recognizing that it is indeed being governed by a terror entity. Israel did not launch the operation because Hamas is in power there – rather, it did so because Hamas is a terrorist organization that has deliberately targeted civilians with thousands of rockets over the past 8 years.

 

6) “Israel is targeting civilians”

You mean to say that “one of the most powerful armies in the world” has been bombing Gaza for days, deploying massive air power, dropping hundreds of bombs, and ultimately killing a grand total of 50 civilians or so in the “most crowded place on earth?”

There are two options here: A) The Israeli army is not targeting civilians, or B) Israeli pilots suck. We tend to go with option A.

Indeed, Israel goes to great lengths to avoid civilian casualties, by deploying precise ammunition and specialized techniques. In fact, nobody in the world does this better than the Jewish State.

Everything is correct, if one views it through the cold eyes of the attacker and the powerful, and it shows the feelings of the other side (Israeli) that are silenced, because of the reactions of the rest of the world.
If we replaced the first question with the following: “Nazi’s response to Jewishes is disproportionate”, the answer given in the article above, could be regarded again as appropriate.

[photo by anomalous altered by akouseto.gr]

[thanks marylou]

Πέρασε καιρός από το άδοξο τέλος της πορείας της Χίλαρης προς τον Λευκό Οίκο που διεκόπη “βιαίως” από τον Obama- Change. Πέρασε καιρός από τότε που ολόκληρη η οικογένεια Clinton, μηδενός εξαιρουμένου, μου ζητούσε πέντε ολόκληρα δολάρια δωρεά για τον προεκλογικό της αγώνα. Σήμερα που όλα αυτά αποτελούν παρελθόν και η Χίλαρυ βρήκε τελικά τον δρόμο της στην εξουσία πίστεψα ότι όλα τελείωσαν και η επικοινωνία μου με την οικογένεια Clinton τελείωσε και αυτή άδοξα. Όμως όχι! Σήμερα έλαβα μήνυμα από την ίδια της την μητέρα της! “Τι τιμή θεέ μου”, βροντοφώναξα, και άρχισα να το διαβάζω για να διαπιστώσω ακόμα μια γυφτιά: Με λίγα λόγια μου γράφει ότι το χρέος που δημιουργήθηκε από τον προεκλογικό αγώνα είναι τεράστιο και ότι εγώ θα έχω την τιμή να γίνω δωρητής $50 με αντάλλαγμα ένα βιβλίο της ιστορίας της αξιότιμης κορούλας της. Αν μάλιστα νιώσω την ανάγκη να προσφέρω $250 θα είμαι ο περήφανος κάτοχος του βιβλίου με ιδιόχειρη αφιέρωση της μέλλουσας υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ. Ήδη έχω αρχίσει να το σκέφτομαι σοβαρά και ψάχνω να βρω και τι θα ζητήσω για αφιέρωση. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι να δηλώσω σαν όνομα “aritoni tou  afhnw ta lekiasmena apo ton Bill eswroyxa mou” ώστε τελικά η αφιέρωση που θα μου κάνει στην πρώτη λευκή σελίδα του βιβλίου της να έχει ως εξής:

(συνέχεια…)

Ένα μεγάλο μέρος της προεκλογικής "μάχης" των αμερικανικών εκλογών μένεται στο διαδίκτυο. Ο πιο απλός τρόπος διαφήμισης (κυρίως ενημέρωσης) είναι η αποστολή newsletter σε αυτούς που ενδιαφέρθηκαν να βρίσκονται σε επαφή με τον αγαπημένο τους πολιτικό. Ακόμα και εγώ που δεν ψηφίζω καθόλου στις ΗΠΑ ήμουν παραλήπτης τετοιων ενημερωτικών γραμμάτων από την Hillary που οικογενειακώς αυτή, ο σύζυγος (Bill Clinton, "Πρώην προεδρος ΗΠΑ") και η κορη (Chelsie Clinton, "Μέλλοντική υποψήφια για κάποιο αξίωμα και εμφανώς προωθημένη από Bill και Hillary") μου έστελναν ζητώντας κάποια χρηματική βοήθεια για την καμπάνια της καθώς επίσης και να την προωθήσω σε φίλους και συγγενείς μου στην Βόρεια Καρολίνα, που ψευδώς τους ανέφερα ότι διαμένω και εργάζομαι ως ξυλοκόπος. Αυτός ο τρόπος δεν φαίνεται να είναι και τόσο αποτελεσματικός αφου για να ενδιαφερθεί κάποιος να λαμβάνει ενημερώσεις σίγουρα είναι "Σίγουρη Ψήφος", αν όχι "Δαγκωτή". Η ουσία είναι ο υπόλοιπος λαός που δεν έχει ακόμα αποφασίσει ή βρίσκεται στα όρια των δυο στρατοπέδων. Σε αυτές τις περιπτώσεις αναλαμβάνει δράση η επιστήμη της διαφήμισης ελαφρώς αναμεμιγμένη με την διαδικτυακή τεχνολογία και με background το σερφάρισμα στο ιντερνΈτ. Τα επιτελεία των υποψηφίων ακολουθούν τα ίχνη αυτών που πέρασαν από το φτωχικό website τους (Και μάλλον πρέπει να είναι το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος, έστω και από περιέργεια) φυτεύοντας τους ένα cookie βαθιά μέσα στον υπολογιστή τους. Η διαδικτυακή συμπεριφορά του ψηφοφόρου είναι πλέον πολύ εύκολο να καταγραφεί με αποτέλεσμα να μπορεί άνετα να "σχεδιαστεί" η προσωπικότητα του. Έχοντας δεδομένη την προσωπικότητα ενός "IP" είναι πλέον πολύ εύκολο να εφαρμοστεί, κατα κάποιο τρόπο, ιδιαίτερα στοχευμένη διαφήμιση που να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του κάθενα. Για παράδειγμα αν κάποιος χρήστης επισκέπτεται συχνα websites που απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο σε ενήλικες (π.χ pornosites) είναι πολύ πιθανόν να βρεθεί κάποια στιγμή μπροστά σε μια διαφήμιση σαν αυτές που βάζει η google. Για παράδειγμα:

H προσέγγιση αυτή είναι το μέλλον στην προεκλογική διαφήμιση αφού ο καταναλωτής (Λέγε με ψηφοφόρο, αν θέλεις) θα παίρνει αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη.