Εδώ και 200 χρόνια, όπως όλοι έχετε παρατηρήσει, υπάρχει η αγονοία από πολλούς εγχώριους «σταρζ» να θέλουν να κάνουν διεθνή καριέρα. Ακόμη και η Απόλυτη Ελληνίδα Σταρ (ΑΕΣ για συντομία), Αννα Βίσση, προσπάθησε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει, τα ίδια αισθήματα που δημιούργησε στους Έλληνες χρήστες της, και στους ξένους διψασμένους για το «Tsoules» που το ρεφρέν πάει ως εξής:

You going out tonight with all the slut of the earth
Get ahead of possible new love
Find girls right to be happy and his mom
The pyre, the pyre with waterlesses

H «ΑΕΣ» είναι ένα μόνο παράδειγμα Έλληνίδος καλλιτέχνιδος που προσπάθησε να κάνει διεθνή καριέρα. Ακολούθησαν πολλοί άλλοι με την ίδια τύχη: Συναυλία Παρασκευή-Σάββατο σε μαγαζία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, τoν Χειμώνα και «Διεθνή» καριέρα σε Ελληνικά νησιά με «διεθνείς» επισκέπτες το Καλοκαίρι.

Υπάρχει όμως κάτι ελπιδοφόρο που να κάνει κάθε έλληνα να μπορεί να πει «Ναι! Είμαι Έλληνας όπως και ο τάδε»; Ναι υπάρχει. Υπάρχει ο Ελληνοκαναδός καλλιτέχνης παγκοσμίου βεληνεκούς και ακόμα παραπάνω που ακούει στο όνομα Τονης Σφίνος ή Tonis Sfinos στα Ελληνικά.

Ο Tonis Sfinos είναι ο μοναδικός Έλληνας του πλανήτη που αντίθετα με τους εγχώριους αστερίσκους (****) πρώτα έκανε διεθνή καριέρα και μετά γύρισε στην Ελλάδα να κάνει και «Ελληνική Καριέρα». Είναι ο μοναδικός Ελληνοκαναδός που μπόρουσε να διατηρήση αποθηκευμένα μέσα του όλα αυτά που δημιουργούν εφίδρωση σε κάθε άνθρωπο που θα βρεθεί πολύ κοντά του.

Ποιος όμως είναι ο Tonis Sfinos; O Tonis Sfinos γεννήθηκε στα Καλάβρυτα μια Ανοιξιάτικη νύχτα του Οκτώβρη. Εκεί άνοιξε για πρώτη φορά τα φτερά του αλλά πολύ γρήγορα τα χρησιμοποίησε για να πετάξει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού Ωκεανού. Στον Καναδά που προσγειώθηκε έκανε τα πάντα: Από κουλουρτζής μέχρι και κράχτης στην Βάρη. Δεν ήταν ντροπή γι’αυτόν η δουλειά, αντίθετα τον βοήθησε να καλλιεργήσει όλα τα ταλέντα του ταυτόχρονα, σχεδόν την ίδια στιγμή.

Ακολούθησε εποχή ξέφρενων πάρτι για τον Toni Sfino. Πλέον όταν τον ρωτούσαν με τι ασχολείται απλά απαντούσε ότι είναι η ψυχη της παρέας. 60s, 70s, 80s όλα είχαν κοινό παρονομαστή τον Toni Sfinos. Μερικοί λένε ότι τα «s» από τα 60s, 70s, 80s προέρχονται από τα «s» του ονόματος του Tonis Sfinos… Δεν έχουν άδικο…

2010 έτος ορόσημο για τον  Tonis Sfinos: Έρχεται ξανα στην Ελλάδα που τόσο λάτρεψε και τόσο του έλειπε εκείνα τα δύσκολα δίλεπτα ανάμεσα στα ξέφρενα πάρτι του. Γύρισε πίσω σε μια δύσκολη στιγμή  που ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα ξεχωριστά είχε την ανάγκη ενός στηρίγματος, μιας σφήνας…

Με τον Tonis Sfinos ανάμεσα μας τίποτα πια δεν αποτελεί τροχοπέδη στα όνειρα μας. Το μεσοπρόθεσμο δεν μας τρομάζει ενώ η Τρόικα θυμίζει ανέκδοτο της δεκαετίας του 1889. Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε να τον ακουμπήσουμε και εμείς μια φορά στο δασύτριχο στήθος του και να πάρουμε μια τρίχα με βία από εκει και να της αφήσουμε για κληρονομιά στα παιδιά μας μέσα σε ένα πλαστικό κουτάκι σαν και αυτά που βάζουν βίδες και καρφια στο Praktiker…

It’s going to be Valentine’s night that will be filled with love and too many surprises. We always make you dance all night with our party «Sexxxy»@ Candy Bar Downtown, Gazi.

]]> http://www.akouseto.gr/midenistis-onana-l2dcrew/feed 0 http://www.akouseto.gr/diodia-athinas-thessalonikis http://www.akouseto.gr/diodia-athinas-thessalonikis#comments Mon, 26 Oct 2009 07:39:48 +0000 aritoni http://www.akouseto.gr/?p=4107

Το akouseto.gr, το μοναδικό καλύτερο ελληνικό bog, μετά από καταγγελίες που δέχτηκε σχετικά με τον αριθμό και το κόστος των διοδίων για την διαδρομή από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη, ξεκίνησε ένα οδοιπορικό εν είδει αυτοψίας. Στα 500 χιλιόμετρα που χωρίζουν την Αθήνα από την Θεσσαλονίκη κάναμε 8 στάσεις σε διόδια και πληρώσαμε €17,00! Δηλαδή η διαδρομή πάνε-έλα κοστίζει 34,00 ευρώ αφού οι σταθμοί διοδίων λειτουργούν και από τις δυο πλευρές τους. Αν αναλογιστεί κανείς το γεγονός ότι πριν από δυο χρόνια το κόστος της ίδιας διαδρομής ήταν 18,00 ευρώ τότε μιλάμε για μια αύξηση της τάξης του 80%, δηλαδή λίγο πιο κάτω από τον πληθωρισμό…

Στο video βλέπετε τον εθελοντή (δωρεάν δηλαδή) συνεργάτη του akouseto.gr να μην προλαβαίνει να πληρώνει τα διόδια. Ούτε έναν καφέ πρόλαβε να πιει και πλήρωσε ήδη €17,00…

Προβολή Διόδια Ε.Ο. Αθηνών – Θεσσαλονίκης 25-10-2009 σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Στο θέατρο CORONET συνεχίζεται από την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου και για τρίτη χρονιά το φαινόμενο «CAVEMAN» του Rob Becker σε διασκευή και σκηνοθεσία της Αναστασίας Παπαστάθη. Τη σκυτάλη για τη χειμερινή περίοδο 2009 – 2010 παίρνει ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δίνοντας τη δική του εκδοχή στον άνθρωπο των σπηλαίων που πάνω από 200.000 θεατές στην Ελλάδα έχουν λατρέψει.

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι σε όποια χώρα και αν παρουσιάστηκε, σε όποια γλώσσα και αν μεταφράστηκε ο Caveman κερδίζει πιστούς οπαδούς που συμπάσχουν και ταυτίζονται με τα παθήματα και τα κατορθώματά του.

Κι αν έχετε απορίες του στυλ :

«Γιατί οι γυναίκες αισθάνονται ότι τα ψώνια είναι ευεργετικά?

Γιατί οι γυναίκες πάντα βρίσκουν αυτό που δε μπορούν να βρουν οι άντρες?

Γιατί οι γυναίκες μιλάνε με τις ώρες και ανταλλάσσουν αμέτρητες λεπτομέρειες με τις φίλες τους?

Έξι γυναίκες κάθονται στο καναπέ. Το μπολ με τα πατατάκια έχει αδειάσει. Πόσες γυναίκες θα σηκωθούν για να ξαναγεμίσουν το μπολ?»,ο Caveman με τη σοφία που τον διακρίνει, θα σας δώσει τις απαντήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, ο συγγραφέας του έργου, μέσω του Caveman αρχίζει με τη λεπτομερή αποκάλυψη της γυναικείας ψυχής. Μετά προσπαθεί να τη συγκρίνει με αυτή του άνδρα μέσω της αναδρομής στην ιστορία, από την εποχή του ανθρώπου των σπηλαίων.
Οι άνδρες πάντα, σαν κυνηγοί, εστιάζονται σε ένα μόνο στόχο χωρίς καμία διάσπαση απ έξω. Αυτό εξηγεί π.χ την εμμονή του άνδρα με την τηλεόραση του. «Ένας άνδρας όχι απλά βλέπει τηλεόραση, άλλα γίνεται ένα μ’ αυτήν».
Το zapping πηγάζει από την εποχή που οι άντρες ήταν κυνηγοί και αυτό τους κάνει να βλέπουν τα κανάλια σα θήραμα. Οι γυναίκες από την άλλη πλευρά, μαζεύουν πληροφορίες από όλα τα κανάλια έχουν δηλαδή τη νοοτροπία του συλλέκτη από την προϊστορική περίοδο. Είναι τόσο απλό!
Ο Caveman έχει πάνω από 7.000.000 θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, έχει μεταφραστεί σε 15 διαφορετικές γλώσσες και είναι η μακροβιότερη σόλο παράσταση στην ιστορία του Broadway, κάτι που έκανε τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης να αποκαλεί την 18η Ιουλίου ημέρα του Caveman και να μετονομάσει την οδό 44 West σε Caveman Way.
Ο CAVEMAN επιπλέον αναγνωρίζει πολλούς οπαδούς του στους ψυχολόγους και θεραπευτές ως εναλλακτική μέθοδος θεραπείας σχέσεων. Μη σπαταλάτε τα λεφτά σας σε σύμβουλους γάμου, o Caveman τοu Rob Becker ξεπερνάει και τον καλύτερο ψυχαναλυτή. Το μόνο που δε μπορείτε να αποφύγετε σε αυτή τη συνεδρία είναι τα δάκρυα, αλλά μιλάμε φυσικά … για γέλιο μέχρι δακρύων!

«CAVEMAN» του Rob Becker
ΠΡΕΜΙΕΡΑ : ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ο Γιάννης Λασπιάς (Χανς) και η Ιωάννα Σταυροπούλου (Λάουρα) σε σκηνή του έργου

Το έργο μας μεταφέρει στις ημέρες της πτώσης του Τοίχους του Βερολίνου, λίγο πρίν, λίγο μετά, όπου μια νοοτροπία καλά φυλασσόμενη αρχίζει σιγά-σιγά να ξεθωριάζει δίνοντας την θέση της σε μια άλλη, ελεύθερη αλλά άγνωστη, τόσο άγνωστη που μόνο ο πόθος γι’αυτην ήταν αρκετός για να δίνει ζώη και νόημα στους αγώνες. Θα είναι ομως το ίδιο όταν η ελευθερία χτυπήσει την πόρτα. Το ταξίδι έχει σημασία και όχι η Ιθάκη…

Το έργο είναι βασισμένο στο βιβλίο του Δημήτρη Γκενεράλη.
Η σκηνοθεσία είναι του Άρη Τρουπάκη.
Τα σκηνικά και κοστούμια του Θοδωρή Χρυσικού.
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Λασπιάς,  Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου, Μαρλέν Σαΐτη, Στέλιος Παρρής, Αργύρης Θανάσουλας, Λεονάρντο Σφοντούρης.

Απλό Θέατρο – Χαρ. Τρικούπη 4, Καλλιθέα (πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο)
Τηλ.:210 9229605

Παραστάσεις: Τρίτη 9.15 μ.μ., Πέμ. & Σάβ. 7 μ.μ., Τετ. & Κυρ. 9.45 μ.μ.
Τιμή εισιτηρίου: € 18, λαϊκή-φοιτ.: € 16

Στο ΣΕΦ εδώ και λίγες ημέρες, η γιορτή μπύρας είναι γεγονός. Μπύρες από όλο τον κόσμο, φτιαγμένες σε εργοστάσια, σε αγροκτήματα, σε μοναστήρια και άλλα είναι έτοιμες να γαργαλίσουν τον ουρανίσκο προσφέροντας δροσιά και γεύση σ’αυτον που θα τις αφήσει να το κάνουν. Χθές το βράδυ πήγα και εγώ στο ΣΕΦ για την γιορτή αυτή που επιπλέον περιελάμβανε και συναυλία με τον Νίκο Πορτοκάλογλου. Φτάνοντας στα Πάρκινγκ του ΣΕΦ αμέσως μόλις βγήκα από την εθνική, δυο νεαροί με το handsfree στο αυτί (αν δημιουργηθεί Σωματείο Παράνομων Παρκαδόρων Αττικής το έμβλημα τους θα είναι το handsfree) ήθελαν να με καθοδηγήσουν σε μια ελεύθερη θέση, να αφήσω μπουρμπουαρ (από τάλιρο και πάνω) και να αφήσω και τα κλειδιά στο αυτοκίνητο! Υποτίθεται πως ήταν εκεί για να βοηθάν τον κόσμο ως υπάλληλοι του φεστιβάλ. Τέλος πάντων, δεν έκανα τίποτα από τα θέλω τους και κατευθύνθηκα προς τον χώρο της γιορτής, πλήρωσα 10 ευρώ είσοδο και περίμενα τον Μ. την Β. την Γ. και τον Δ. Κάναμε ένα γύρω στους εκθέτες-μπυραρίες οσφριζόμενοι τις μυρωδιές που αναδύονταν από τα σιγοψημένα λουκανικάκια, γουρουνάκια και λοιπά κρεατάκια και πήραμε αυτά που θα βλέπατε στην φωτογραφία αν δεν είχε περάσει αρκετή ώρα. Επειδή όμως άρτος χωρίς θεάματα δεν επιτρέπεται αρχισε και η καταπληκτική συναυλία του Πορτοκάλογλου που μάγεψε το κοινό με την γνωστή μουσική του. Στις 2 ήταν ώρα να φύγουμε και το κάναμε. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν που είδα ένα γουρουνάκι να τριγυρνάει στην σούβλα ολόκληρο και αυτό σημαίνει ότι και αύριο πρέπει να κάνει πάλι εμφάνιση «φρεσκοψημμένου»…